در تعطیلات آخر هفته  همراه با گروهی از افراد پرانرژی سفری دو روزه به دریاچه نئور داشتم . چهارشنبه شب راه افتادیم و صبحانه را در رستورانی در منطقه ونابین نزدیک گردنه حیران خوریم. ظهر پنجشنبه به دریاچه نئور ( در چند کیلومتری شرق اردبیل  و به طرف خلخال) رسیدیم. در موازات دریاچه حرکت کردیم و بعد از سه ساعت و نیم یا چهار ساعت پیاده روی  و پس از عبور از دریاچه به  منطقه جالب و خوش آب و هوایی که فکر میکنم منطقه کاروان سرای شاه عباسی بود رسیدم. یکی از راهنماهای تور چادرهای اعضاء گروه را برپا کرده بود و ما تقریبا در تاریکی به چادرها رسیدیم. در مسیر شاهد دشتی سرسبز و زیبا بودیم و همچنین از کنار چادر و یا خانه های موقت برخی اهالی و کوچ نشینان نیز گذشتیم. در حالی که به نظر می رسید که چهار ساعت پیاده روی در کوه پایه های سخت ترین کار بوده فردا صبح پس از جمع کردن چادرها در مسیری سخت تر نزدیک به هفت ساعت پیاده روی کردیم و سخت ترین قسمت رسیدن به  منطقه جنگلی طوالش بود. یک سراشیب بی پایان گلی که بخصوص برای کتونی پوشان جمع سخت تر هم بود. به نظر می رسید چند ساعت پیاده روی در چنین راه گلی برای همه اعضا گروه سخت و خسته کننده بود اما در نهایت به پایان رسید و گروه خسته پس از رسیدن به روستان آق اولر (در استان گیلان) سوار ماشین شده و بعد از رسیدن به  شهر هشتپر (یا همان تالش) به تهران بازگشتیم. زیبا ترین تجربه من در این سفر تجربه حرکت در مسیر مه آلود و در عین حال زیبا بود.  در ادامه تصاویری از این سفر را گذاشته ام.