1. توجه دولت به بخش زیر ساخت و عدم ورود دولت به بخشی که در توانایی بخش خصوصی است
بسیار مهم است که دولت سرمایه گذاری خود در این زمینه را متمرکز به توسعه زیر ساخت و جایی که بخش خصوصی یا توان فعالیت در آن را ندارد یا بازدهی مناسبی در آن نمی بیند کند. برای مثال شاید بخش خصوصی علاقه ای به سرمایه گذاری و کشیدن فیبر نوری بین شهرها به دلیل عدم توان یا نبود بازدهی مالی مناسبی نداشته باشد و این جایی است که بخش دولتی بایستی با قدرت وارد عمل شود. دولت بایستی بر این تمرکز کند که اینترنت را با سرعت و هزینه مناسب برای عموم شهروندان فراهم کند. همچنین در بخش اینترنت پرسرعت هم اگر چه انتظار ندارم که دولت با بخش خصوصی رقابت کند اما میتواند چهارچوبی برای سرعت و میزان توسعه در هر منطقه و شهر برای بخش خصوصی فراهم کند و تمام تلاش خود را برای همکاری با بخش خصوصی انجام دهد اما اگر بخش خصوصی به هر دلیلی با سرعت مناسب برنامه ها و روند توسعه را طی نکرد خود دولت شرایط را فراهم کند. در دولت پیشین و کم و بیش در دولت فعلی بودجه قابل توجهی برای مواردی اختصاص داده شد که بخش خصوصی به راحتی از پس آن بر می آمد و در واقع دولت با تزریق نه چندان با حساب و کتاب پول تحت عنوان حمایت از بخش خصوصی و توسعه آی تی تنها یک بخش خصوصی محتاج به پولهای دولت را تقویت کرده است. رونق مصنوعی در این بخش هم با توقف کمک مالی متوقف شده است و البته با نگاهی دقیق تر میتوان متوجه شد که بخش کوچکی از شرکتهای خصوصی بخش بزرگی از این کمکهای مالی را دریافت کرده اند و مثلا شرکتهای نزدیک به منابع مالی دولتی بخش قابل توجهی از پول را جذب کرده اند و بدین معناست که دولت در رقابت بین بخش خصوصی اختلال کرده و بخش خاصی را حمایت کرده است. به عنوان یک کارشناس نرم افزار خوب می دانم که راه اندازی یک سایت یا نرم افزار هرچقدر هم بزرگ باشد هیچ نیازی به کمک دولتی ندارد و در توان شرکتهای خصوصی هست . البته بخش خصوصی همواره مایل است از دولت کمک بگیرد اما وظیفه دولت کمک مالی به بخش خصوصی آنهم در زمینه های که بخش خصوصی واقعا نیازی به آن ندارد نیست بلکه حمایت و نظارت برای یک شکل گیری یک رقابت سالم در بخش خصوصی است.
2.شوراها جمع شوند!
اگر نگاهی به اخبار فن آوری اطلاعات داشته باشید نام مجموعه ای از شوراهای مختلف را خواهید دید که به نوعی یا خود را متولی حوزه آی تی می دانند یا در حال تصمیم گیری و یا خرج پولهای دولتی در این بخش هستند. برخی از شوراها دقیقا اهداف یا وظایف موازی دارند و به برخی دیگر اصلا نیازی نیست. به نظرم دولت باید در مورد حذف این شوراها اصرار بورزد. شخصا فکر میکنم در بخش فنی و علمی وزارت ارتباطات میتواند متولی باشد و برنامه های توسعه آی تی در کشور را با توجه به توان،امکانات و بودجه خود طراحی و پیاده سازی کند و نیازی به چندین شورای موازی در این زمینه نیست. اگر هم قرار است حمایت خاصی از برخی محصولات فرهنگی مثل نرم افزار یا سایتهای مذهبی شود فکر میکنم یک معاونت وزارت ارشاد بتواند در این زمینه فعالیت کند و نیازی به چندین شورا یا سازمانهای مختلف با بودجه های آنچنانی نیست.
3.اصلاح دید مسئولان !
بله واقعا به این امر نیازمند هستیم! مسئولین یا نهادهای که فکر میکنند سرعت اینترنت برای کاربر خانگی بایستی محدود باشد و در حالیکه هیچوقت دلیل آن را مشخصاً ذکر نمیکنند و تنها آنرا به این مثال که این سرعت برای دسترسی به یک کتاب دیجیتال کافی است توجیه میکنند. این نوع دید و نگاه به فن آوری در نوع خود منحصر به فرد است حداقل اگر دلیل منطقی خاصی پشت چنین تصمیمی است بایستی به اطلاع مردم برسد.
4.فیلترینگ و پاسخگویی
فعالیت من در اینترنت از قبل اجباری شون فیلترینگ توسط شرکتهای سرویس دهنده اینترنت آغاز شده بود و تقریبا در هر دوره ای به نوعی با آن درگیر شده ام و اگرچه مانند برخی مخالف صد در صد فیلترینگ نیستم اما همواره معتقد بودم فیلتر شدن بسیاری از سایتها یا اشتباهی یا ناشی از نوعی دید محدود بوده است. در چند سال اخیر شاهد پیشرفت خوبی در پاسخگویی نهاد فنی فیلترینگ بوده ام و حداقل بعد از مدتها یک ایمیل و شماره فکس برای پیگیری فیلترینگ اعلام شد و شخصا دهها مدیر سایت یا وبلاگ نویس را می شناسم که با مکاتبه با ایمیل نهاد مربوطه توانستند مشکل را متوجه و با رفع آن سایت یا وبلاگ خود را رفع فیلتر کنند. این به نظر من اقدام مثبتی بوده و چه خوب است که سعی شود در این زمینه اطلاع رسانی و تعامل با مدیران سایتها بیشتر شود. همین قضیه فیلتر شدن اخیر فیس بوک نمونه ای از کمبود اطلاع رسانی در این زمینه است و عدم اطلاع رسانی در مورد دلیل اصلی فیلترینگ این سایت باعث برداشتهای متفاوتی از دلیل فیلتر شدن آن شد.
5.اینترنت جایی برای اطلاع رسانی است!
در این چندان احزاب و گروههای سیاسی و همچنین اشخاص دولتی یا سیاسی خوب یاد گرفته اند که با راه اندازی سایتهای خبری به رقیب بتازند و یا هر فعالیت سیاسی خود را به اطلاع مردم برسانند. رئیس جمهور وبلاگ دارد و دولت هم چندین سایت اطلاع رسانی دارد اما فکر میکنم در کنار خبرهای سیاسی یا درد و دل با مردم بتوان جایی برای شفافیت اقتصادی باز کرد اینکه وزارتخانه ها و نهادهای دولتی و در واقع هر جایی که از بودجه دولتی سهم دارد متعهد شود جزئیاتی از هزینه ها ، مخارج و جزئیات مالی قراردادهای خود را منتشر کند اینگونه این شرایط برای مردم و کارشناسان ( که در شرایط معمول به اسناد مالی وزارتخانه ها و نهادها دسترسی ندارند ) فراهم می شود تا نظارتی بر مخارج سازمانها داشته و یا آنرا ارزیابی کنند و فکر میکنم این شفافیت اقتصادی بیش از هر چیز به نفع نظام خواهد بود.
آیا فکر میکنید مردان در جامعه امروز ما از حقوق کافی برخوردار هستند و به آنها ظلم نمی شود؟ حداقل یک مورد آشکار در جامعه را میتوان نام برد که این تفکر را نقض میکند. تعداد زیادی از مردانی که به خاطر مهریه در زندان هستند یا سالها بخشی از درآمد خود را جهت پرداخت مهریه پرداخت میکنند نشان از نقصی در قوانین جامعه دارد. بله مهریه یک سنت بوده اما مقداری که امروز در عقدها مرسوم است نیز جزو سنت است؟ آیا معقول است که کسی به خاطر ازدواج کردن به زندان بیافتد؟ و اگر این سنت را بپذیریم آیا مردان نسبت به همسر خود همان حقوقی را دارند که صدها سال قبل در زمان پرداخت مهریه به دست می آوردند؟ در واقع در زمانهای گذشته مهریه بهایی برای به مالکیت در آوردن یک زن بوده است و حالا میدانیم که اینگونه نیست و البته امروزه بخشی از جامعه آنرا به عنوان دست مایه یا پشتیبانی برای زن پذیرفته است. سالهاست که در مورد تغییر قوانین به نفع زنان یا جهت پذیرش حقوق بیشتر برای زنان شنیده ایم اما آیا وقت آن نیست که در مورد تغییر قوانین در دفاع از حقوق مردان بشنویم؟ قوانینی که التزامهای تحمیلی بر مردان در ازدواج را محدود و حداقل معقول کند و همچنین قوانینی که از حقوق مردان در طلاق دفاع کند.
آنچه در بالا گفته شد تنها یک رویا نیست و در واقع اندیشمندانی بوده اند که برای رسیدن به این رویا تلاش هم کرده اند و زبانهایی را از نو ایجاد کردند که مهمترین آنها زبان اسپرانتو است. اسپرانتو در واقع مشهورترین زبان مصنوعی ساخت بشر است. اسپرانتو یک زبان ایده آل است. ریشه واژه ها در این زبان بسیار بسیار کمتر از دیگر زبانها بوده و با استفاده قواعد و پسوندهایی ساده واژه های جدید ایجاد و دامنه لغات زبان افرایش می یابد. گرامر آن بسیار ساده و کاربردی است و از استثنا های آزاردهنده مانند شکل مختلف برخی افعال در زمانهای مختلف در آن خبری نیست. هیچ کلمه ای در این زبان وجود ندارد که برخلاف آنچه تلفظ می شود نوشته شود و با آشنایی با چند پسوند ساده دامنه لغاتی که از این زبان می دانید را میتوانید تا دو برابر یا حتی بیشتر افزایش دهید در واقع کتبی که برای آموزش این زبان نوشته شده اند حتی حجمی کمتر از کتابهای رمان دارند و حتی با خواندن یک کتاب می توانید سطح بالایی از آشنایی با این زبان را کسب کنید.
اسپرانتو در سال 1887 میلادی توسط زامنهوف لهستانی ساخته و معرفی شد و مورد توجه دانشمندان از ملیتهای مختلف قرار گرفت و چند دهه بعد یونسکو آنرا به عنوان زبانی بین المللی و بی طرف به رسمیت شناخت. اسپرانتو تقریبا در زمان مشروطیت وارد ایران شد و در طول این سالها جه در قبل از انقلاب و چه بعد از آن گاهی مورد توجه و گاهی هم بی توجهی دولتها قرار گرفته است در سالهای اخیر نیز این زبان توسط در برخی موسسات و انجمنهای طرفداران این زبان بصورت حضوری یا مکاتبه ای آموزش داده می شود. هدف طراح و طرفداران اسپرانتو این نیست که زبان جدید جایگزین زبان مادری اقوام مختلف باشد بلکه شعاری که برای این زبان انتخاب شده است اسپرانتو به عنوان زبان دوم است. در واقع هدف آن است که افرادی با زبانهای مادری مختلف با زبانی ساده و فراتر از مرز ملیتها آشنا شوند و در ارتباط با افرادی که با دیگر زبانها تکلم میکنند از این زبان استفاده کنند. این زبان میتواند یک زبان یا ابزار ایده آل برای برقراری ارتباط با توریستها و تسهیل گردشهای توریستی در کشورهای مختلف باشد. اما با وجود مزایای بالای اسپرانتو رشد آن شاید رشد آن به اندازه شایستگی های این زبان نبوده است هرچند که امروزه میلیونها نفر در کشورهای مختلف با این زبان آشنا هستند. در واقع دولتهای مختلف به دلایلی متفاوت توجه چندانی به این زبان نداشته اند و بخصوص کشورهایی انگلیسی زبان رغبتی به ترویج این زبان نشان نداده اند. همچنین حجم بالای تولید علم و ارتباط تجاری با کشورهای انگلیسی زبان و علاقه به فراگیری زبان انگلیسی برای استفاده بدون واسطه و مترجم از منابع علمی و همچنین ارتباط تجاری عملاً زبان انگلیسی را با وجود سختی فراگیری در موقعیت بهتری نسبت به اسپرانتو قرار داده است. با اینحال اسپرانتو علاقمندان خاص خود را دارد و رسانه های متعددی نیز با این زبان منتشر می شوند و شاید یک امتیاز ویژه این زبان جامعه طرفداران آن باشند تا جایی که اسپرانتو را فراتر از یک زبان و تبدیل به جنبشی اجتماعی کرده اند جامعه ای از انسانهایی که فراتر از قومیت و زبان با یکدیگر ارتباط دارند و دوست یکدیگر هستند.
مرتبط:
درباره اسپرانتو در ویکی پدیا
وبلاگ اسپرانتو که توسط رضا ترابی از موسسین جامعه سبزاندیشان به روز می شود
مهدی را از همان ابتدا یک علاقه و بهتر بگویم تخصص داشت و آن بهینه سازی سایتها برای موتورهای جستجو بود حرفه ای بکر اما کمتر شناخته شده و در واقع بسیاری از مدیران سایتها در آن زمان یا اصلا این تخصص را نمی شناختند یا ارزش مادی آنرا نمی دانستند اما در هر صورت رودکی تلاش خود را میکرد و سایت IranSEO را نیز که برای مدتها جامع ترین و شاید تنها مرجع مقالاتی در زمینه بهینه سازی برای موتورهای جستجو بود را راه اندازی کرد.
مهدی دهها مقاله در زمینه بهینه سازی سایتها برای موتورهای جستجو نوشته است و چند سال قبل نیز کتابی را در این زمینه نوشته و بصورت الکترونیکی منتشر کرد ولی این روزها حتی وبلاگ نویسان نیز ارزش موقعیت سایت خود را در نتایج موتورهای جستجو می دانند بنابراین میتوان انتظار داشت که افراد زیادی هستند که علاقمند هستند در مورد افزایش موقعیت سایت یا وبلاگ خود در موتورهای جستجو بیشتر بدانند و این انگیزه خوبی برای انتشار کتابی را در این زمینه است. همه اینها را گفتم که بگویم مهدی رودکی دوست خوب من کتابی با نام « یک یا دو هزار و یک: رتبه سایت خود را در گوگل ارتقا دهید! » نوشته و این کتاب در 162 صفحه این روزها منتشر شده است. زبان کتاب ساده و قابل درک برای بسیاری از کاربران اینترنت است و البته برای مدیران و طراحان سایت نیز اطلاعات بسیاری مفیدی را دارد.( اطلاعات بیشتر در مورد کتاب )
برای این دوست خوب آرزوی موفقیت بیشتر دارم و از خواندن کتابش هم لذت بردم.